hani böyle bişeyi kaybedersin..günlerce ararsın deli gibi..sonra zaman geçer...ama olmadık zamanlarda aklına gelmeye devam eder o..sonra zaman geçer yine eskisi kadar önemsemediğini farkedersin..o kadar çok zaman geçer ki ne kaybettiğini unutursun bile.. ya da unuttuğunu zannedersin..tam unuttuğuna inandığın anda aslında sadece derinlerde bi yere sakladığını farkedersin..
işte tam öyle bi durumdayım şuan..içim titriyo bunları yazarken,çok uzun zamandan sonra bişeyleri anlatmak bu kadar zor,sanki ne söylesem bişey eksik kalıcakmış gibi..
o kadar heyecanlıyım ki,heyecanım susmakla anlatmak arasında çelişkide bırakıo beni..
böyle çocukça heyecanlarım çok geçmişte kalmıştı oysa ki..
en sevdiği oyuncağını bulan küçük bi kız çocuğu gibi hissediyorum kendimi..
öyle saf bi huzur var üzerimde,öyle çocuksu bi mutluluk..
sebebini ben bile bilmiyorum şuan,ya da kendime bile itiraf edemiyorum..
0 yorum:
Yorum Gönder