Bu sıralar acayip keyfim yerinde, öylesine mutlu öylesine huzurluyum=) Çok uykusuz ama çok keyifli bi haftasonu geçirdim, deli gibi şımartıldım, ki bu en sevdiğim. Cuma akşamı Tekirdağa gitmeye niyetlenmiştim, ama malumunuz işten çık otogara geç otobüse bin falan baya bi eziyet, hayır bide artık haftasonları kursum olduğu için ertesi gün dönmek zorunda kalıyorum:S Bi elimde laptop diğerinde şemsiye ayağımda topuklular nasıl gidicem ben otogara bu yağmurda diye düşünürken canım babam aradı. “Saat beşte çık sen işten, ben sana özel araba gönderdim” diye dalga geçip duruyo. Önce dalga geçiyo diye “çok naziksin yakışıklı ama biliosunki mesai çıkışım altıda dolayısıyla çıkamam “diyerek telefonu kapattım. Saat beşte tekrar aradı, çıktın mi diye. Baba dedim ne çıkması ne arabası kim geldi, gülüp duruyo sen çık tanıdık bi araba görürsen binip gelirsin. Yaklaşık 1 sa beni böyle oyaladı, şaka mı gerçek mi diye en az on kere telefonda konuştuktan sonra mesai saati doldu ve dışarı çıktım bi de ne göriyim, kendisi gelmiş! Yerim onu ben, kendi işini bırakmış çok yorulcam diye beni almaya gelmiş, zaten çok özlemiştim nasıl sevindim, nasıl mutlu oldum anlatamam. Bi de giyinmiş her zamanki gibi takım elbiselerini bi yakışıklı, koştum sarıldım sımsıkı. Yüzümde güller açtı resmen, sonra bana diyolar neden nazlısın neden şımarıksın, işte bu yüzden=) Eğer otogara geçseydim en iyi ihtimalle 10 da evde olucakken, 50 dak sonra evimize ulaştık. Üstelik o gün felaket derecesinde karnım ağrıyodu, konforlu ve keyifli yolculuğumuzun ardından annemin hazırladığı mükemmel sofrayla keyfim resmen katlandı=) Marifet konusunda bende içimde onun gibi bi cevher barındırdığıma inanmak istiyorum! Çok seviyorum diye balık yapmış, yanında da güzel salatalar; haftalardır ilk defa bi Cuma akşamı saat yedibuçukta ailece yemek yemiş olduk, o kadar özlüyorum ki İstanbuldayken bu anları. Kurs bitsin yaz gelsin, daha çok gidicem.
Ertesi sabah enfes bi kahvaltının ardından annemle doğumgünümde aldığımız ceketi değiştirmek için AVM’ye gittik, resmen aşık olarak aldığım cekette üretim hatası varmış, aynısından temin edemicekleri için başka bişeyle değiştirmemi istediler. Neyseki yeni kreasyona da bayıldım, capcanlı renkler farklı tasarımlar beni bile etkiledi, ki annem epeyce şaşırdı yani gerçekten bu renkleri giyicekmisin diye=) Dene çıkar faslı uzun sürer başka işlerimiz var diye İstanbulda değişim yapmaya karar verdim, ama annem hadi Fabrikayada girip bakalım deyince diğer işlerimizi yapmasakta olur kararı aldık=)) Kardeşimde bu kararımızı destekleyince yepyeni bir trençkot ve alevkırmızısı mini bi etek alarak mağazadan ayrılmış oldum.Üstelik bu seferkiler canım annemin hediyesi, hem kendini hem beni şımarttı=) Annemle alışveriş yapmak çok keyifli, ogün bide süslendi biraz nasıl hoşuma gitti anlatamam, bi insan her yaşında bu kadar güzel bu kadar mı zarif olur.
Aileyle mutlu saatler öğlen saat birde son buldu ve otobüse bindim kursa yetişmek için, zaten kursu ekmemek gurur meselesi oldu benim için. Her cumartesi Pazar saat besten dokuza kadar orda bulunmak gerçekten özveri, mesleki gelişim adına yapılan keyifli şeyler aslında bunlar şikayet etmiyorum, sonuçta kimsede zorla göndermiyor. Kurstan sonra da bi başka isim bayrağı devralarak beni epeyce şımarttı, o apayrı bi başlık daha yazmak niyetinde değilim=)
Bu haftasonu şunu bi kez daha farkettim ki “sevdiğin ve güvendiğin” birilerine sarılmak mükemmel bi his. Ne hissettiğini anlatmanın en saf en doğal ve en etkili yolu, sarıldığımda gerçekten iyi hissettiğim insanları düşünüyorum da şuan, iyiki varlar hepsi!
Sevgi çiçeği Venüs artık spora kaçar, öperim hepinizi=)
p.s: Spora o kadar düzenli gidiyorumki bu yaz plajların en fit kızı ben olucam=)
