Onu gördüğümde heyecanlanmak hiç alışkın olduğum bişey deil aslında.

Aklıma gelen şeyleri söyleyecek gibi olup dudaklarıma mühür koymak,

Gülüp hiç durmadan bişeyler anlatırken içten içe suskunlaşmak,

Ne düşündüğümü hissettiği anlarda utanıp, söyleyecek tek bi kelime dahi bulamamak,

Öylesine bi anda, şimdiye kadar hiç hayal etmediğim bi kareye onu yerleştirmek,

Onu merak etmek, ne yaptığıyla ilgilenmek,

hepsi çok garip.

Söylenicek çokta fazla şey yok aslında,

huzur bu kez kalbimde..